Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Πεσόντες στο καθήκον - Ήρωες του Λ.Σ.



Την αφοσίωση του προσωπικού του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής στο καθήκον τους αποδεικνύουν περίτρανα όσοι έχασαν τη ζώη τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.

Ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη τους αποτελεί η θεματική αυτή ενότητα.




Πεσόντες στα χρόνια 1940-1944

Η γερμανική κατοχή στην Ελλάδα υπήρξε μια από τις πολλές, δυστυχώς, μαύρες σελίδες της νεότερης ιστορίας μας. Η πατρίδα μας αντιστάθηκε σθεναρά στον γερμανό κατακτητή, με τίμημα τον φόρο αίματος των Ελλήνων αγωνιστών.

Το Λιμενικό Σώμα δεν μπορούσε να λείπει από την λίστα των ηρώων εκείνης της εποχής.

Ας γνωρίσουμε λοιπόν και εμείς οι νεότεροι όσους Λιμενικούς έπεσαν στον καθήκον, κάνοντας απλώς το χρέος τους απέναντι στην πατρίδα.
Ανάμεσα στους ήρωες του Λιμενικού Σώματος, που πέρασαν στο πάνθεον της αιωνιότητας, είναι οι εξής:
Ο Υποπλοίαρχος Κωτούλας Γεώργιος κατατάχθηκε σε ηλικία 21 ετών στη Σχολή Λιμενικών Δοκίμων, το 1927. Σπούδασε νομικά και είχε εγκυκλοπαιδικές γνώσεις. Κατά τη διάρκεια του πολέμου υπηρέτησε στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού και μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, επανήλθε ως τμηματάρχης στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Την 1η Απριλίου του 1942 επιβιβάσθηκε μαζί με άλλους στο μοιραίο εκείνο καράβι που από προδοσία έπεσε στα χέρια του κατακτητή και φυλακίσθηκε στις φυλακές της οδού Βουλιαγμένης.
Ο Υποπλοίαρχος Καζάκος Ηλίας κατετάχθη στη Σχολή το 1927 σε ηλικία 22 ετών. Κατά τον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο ήταν Λιμενάρχης Μυτιλήνης.Η αντιστασιακή του δράση προκάλεσε τους κατακτητές με αποτέλεσμα, λίγες ημέρες μετά την άφιξή του στην Αθήνα, συνελήφθη κατ' εντολή των Γερμανικών Αρχών Μυτιλήνης και φυλακίσθηκε. Μετά από φυλάκιση πολλών ημερών ζητήθηκε από τους Γερμανούς να επιστρέψει με συνοδεία στην έδρα του στη Μυτιλήνη.
Ο Καζάκος όμως ήταν στην ομάδα η οποία επιβιβάσθηκε μαζί με τον Κωτούλα και άλλους Έλληνες αξιωματικούς και πολίτες στο καϊκι, το οποίο επρόκειτο να αποπλεύσει για τη Μέση Ανατολή.
Οι Υποπλοίαρχοι Κωτούλας Γεώργιος και Καζάκος Ηλίας φυλακίσθηκαν την 1η Απριλίου 1942. Μετά από μία εβδομάδα και με τον ισχυρισμό ότι είχε γίνει σαμποτάζ στη σιδηροδρομική γραμμή Λάρισας, διατάχθηκε η εκτέλεση των κρατουμένων, συμπεριλαμβανομένων και των Ακίλα Μιχαήλ, Κωτούλα Γεωργίου και Καζάκου Ηλία.
Ο Καζάκος έγραψε επιστολή η οποία απευθυνόταν προς τους Αξιωματικούς συναδέλφους του: "Εν όψει των ολίγων ωρών της υπολοίπου ζωής μου απευθύνω τον ύστατον και θερμότατον χαιρετισμόν, ευχόμενος εις όλους μαζί και εις ένα έκαστον ευτυχίαν, ευδαιμονίαν και εκπλήρωσιν ονείρων και πόθων. Χειροπιαστά με τον συνάδελφον Κωτούλαν, χέρι με χέρι γράφομεν και ευχόμεθα υπερήφανοι και ψύχραιμοι εις όλα και δι όλα".
Επίσης, ο Κωτούλας έγραφε σε ένα σημείωμά του: "θεία είναι η δάφνη, μια φορά κανείς πεθαίνει. Η ζωή του ατόμου δεν έχει τόσο μεγάλη αξία. Πάνω από αυτήν είναι η πατρίδα, η τιμή, η ιδέα". Και εις τον αδελφόν του έγραφε: 'Πεθαίνω με το όνομα της γλυκείας Ελλάδος στα χείλη. Η τύχη με κυνήγησε τα τελευταία χρόνια, την ευχαριστώ όμως που μου έδωσε την ευκαιρία να προσφέρω την ζωήν μου για την Πατρίδα, την οποίαν οραματίζομαι μεγάλην".
Το πρωϊνό της 5 Ιουνίου 1942 εκτελέστηκαν στο Εθνικόν Σκοπευτήριον Καισαριανής.
Ο Υποπλοίαρχος Αρβανιτάκης Ιωάννης κατατάχθηκε στο Λιμενικό Σώμα, το 1931. Μετά την κατάληψη της Λήμνου από τους Γερμανούς παρέμεινε Λιμενάρχης. Οι Γερμανικές Αρχές όμως, με την υποψία ότι με την ανοχή του λειτουργούσε στο νησί πομπός ασυρμάτου, τον συνέλαβαν και τιν φυλάκισαν στο Μούδρο, στις 23 Ιουλίου 1942. Τον υπέβαλαν σε κακοποιήσεις και βασανιστήρια προφανώς για να τον αναγκάσουν να ομολογήσει. Λίγες μέρες μετά τη φυλάκισή του, στις 26 Ιουλίου 1942 βρέθηκε απαγχονισμένος στο κελί του. Κατά πάσα πιθανότητα υπέκυψε στα φρικτά βασανιστήρια που τον υπέβαλαν τις ημέρες της κράτησής του.
Ο Υποκελευστής Μουρμούρης Γρηγόριος κατά την περίοδο της κατοχής, σε ηλικία 27 ετών, υπηρετούσε στο Λιμενικό Σώμα και συμμετείχε στην οργάνωση της Εθνικής Αντίστασης, στην οποία μετέδιδε πληροφορίες για την κίνηση του Λιμανιού και υποβοηθούσε στα σαμποτάζ. Συνελήφθη στον Πειραιά από τα Γερμανικά S.S. στις 20 Ιουνίου 1944. Μεταφέρθηκε στις φυλακές Αβέρωφ όπου και παρέμεινε στην απομόνωση μέχρι τις 28 Ιουλίου 1944. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Χαϊδάρι και παρέμεινε μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου 1944 όπου μαζί με άλλους 49 συγκρατούμενούς του εκτελέστηκε διά τυφεκισμού.
Η οικογένειά του έμαθε για την εκτέλεσή του μετά από 20 ημέρες, όταν παρέλαβε μία φανέλα από την αστυνομία και διαπιστώθηκε η ταυτότητά του.
Ο ναύτης Μαυρέας Ιωάννης, συνελήφθη στο Κιάτο από τις Γερμανικές αρχές και φυλακίσθηκε για άγνωστη αιτία. Κρατήθηκε στις φυλακές Κορίνθου από το Φεβρουάριο του 1944 έως τον Απρίλιο του 1944 όπου και τουφεκίσθηκε. Έπεσε ηρωϊκά για την πατρίδα μαζί με άλλους 40 Έλληνες πατριώτες.
Ο Κατερίνης Αλέξανδρος. Καταγόταν από τη Μονεμβασιά. Έφεδρος Πλοίαρχος Λιμενικός. Υπηρέτησε κατά τον πόλεμο 1940-1941 στη Ν.Δ. Κρήτη και υπέστη από έκρηξη βόμβας εσωτερική κάκωση του εγκεφάλου. Από την αιτία αυτή υπέστη ψυχικό νόσημα αποτέλεσμα του οποίου ήταν ο θάνατός του την 15η Ιουνίου 1942. Με διάταγμα αποκαταστάθηκε στην ενεργό υπηρεσία και προάχθηκε στο βαθμό του Πλοιάρχου.
Ο Φωκάς Γεώργιος του Ηλία. Από την Κεφαλονιά Αντιπλοίαρχος Λιμενικός. Απεβίωσε την 22α Φεβρουαρίου 1942, από τις κακουχίες του πολέμου.
Ο Σταύρου Άγγελος του Γεωργίου,Αντιπλοίαρχος Λιμενικός, από το Κλιμεντίου Κορινθίας. Απεβίωσε την 28η Μαϊου 1944, από τις κακουχίες του πολέμου 1940-1941.
Ο Χατζής Γεώργιος του Ιωάννου. Από την Βασιλική Σκιάθου. Αρχικελευστής Λιμενικός. Φονεύθηκε κατά το βομβαρδισμό της Οινόης από Γερμανούς την 22α Απριλίου 1941.
Ο Παναγιωτάκος Βασίλειος του Ιωάννου. Από το Βάτο Γυθείου. Υποκελευστής Α Λιμενικός. Φονεύθηκε στο Λιμεναρχείο Κέρκυρας κατά το βομβαρδισμό της 25ης Δεκεμβρίου 1940 από τους Ιταλούς.
Ο Δαουτάκος Διονύσιος του Πέτρου. Από την Τσεροβά Γυθείου. Υποκελευστής Β Λιμενικός. Φονεύθηκε στο Λιμεναρχείο Ηρακλείου Κρήτης κατά το βομβαρδισμό της 11ης Νοεμβρίου 1942.
Ο Σβώλης Αναστάσιος του Ιωάννου. Από την Κύμη της Ευβοίας. Ναύτης Λιμενικός. Φονεύθηκε κατά το βομβαρδισμό των Πατρών την 23η Απριλίου 1941.
Ο Γεωργιάδης Συμεών του Γαβριήλ. Από τον Πειραιά Δίοπος Λιμενικός. Φονεύθηκε στο Λιμεναρχείο κατά το βομβαρδισμό του Πειραιά την 25η Απριλίου.
-----------------------------------------------------------------------
Ζαμπάτης Μαρίνος
27 Απριλίου 1997
Ο Λιμενοφύλακας Μαρίνος Ζαμπάτης υπηρετούσε στο Κλιμάκιο Ειδικών Αποστολών της Λιμενικής Αρχής Κέρκυρας, όταν τις πρωϊνές ώρες της 27ης Απριλίου 1997, στα 25 του χρόνια, άφησε την τελευταία του πνοή στη θαλάσσια περιοχή όρμου Παγανιά Θεσπρωτίας, ηρωϊκά μαχόμενος για την ασφάλεια και την ακεραιότητα των θαλάσσιων συνόρων μας και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια συμπλοκής με Αλβανούς.

Ήταν ξημερώματα Μεγάλης Παρασκευής, τότε που ο Μαρίνος Ζαμπάτης έπεσε νεκρός σε επιχείρηση καταδίωξης Αλβανών εμπόρων ναρκωτικών. Σύμφωνα με τη γνωμάτευση της Ανωτάτης Υγειονομικής Επιτροπής, ο Ζαμπάτης "απεβίωσε συνεπεία βαρείας κρανιοεγκεφαλικής κακώσεως, συνεπεία τραύματος εκ πυροβόλου όπλου κατά τη διάρκεια εμπλοκής πλωτού περιπολικού σκάφους του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής με άλλο ταχύπλο σκάφος"

Είχε γεννηθεί στην Πρέβεζα στις 28 Μαρτίου 1972 και κατατάχθηκε στο Λιμενικό Σώμα στις 4 Σεπτεμβρίου 1995 ως δόκιμος λιμενοφύλακας. Ήταν παιδί βιοπαλαιστών, από το Μεγανήσι Λευκάδας. Ο πατέρας του, ναυτικός, αγωνιζόταν στη θάλασσα και η μητέρα του αγωνιζόταν στο σπίτι για την ανατροφή του γιου της. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που τον έκανε να εκτιμά τον κόπο των άλλων και έμαθε να προσφέρει και να συμπαρασκέται σε όποιον το είχε ανάγκη. Από μικρός δούλευε, ενώ παράλληλα πήγαινε και σχολείο. Όσοι τον γνώρισαν μαγεύτηκαν από την περηφάνεια του, την πηγαία καλοσύνη του, το χαμόγελό του, την ανιδιοτέλειά του, το ελεύθερο πνεύμα του, την τόλμη του.

-----------------------------------------------------------------------
Μάλαμας Δημήτρης
26 Σεπτεμβρίου 2000
Μια άλλη διάσταση της τραγωδίας του επιβατηγού-οχηματαγωγού ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ, που εκτελούσε δρομολόγιο στη γραμμή Πειραιάς - Πάρος - Νάξος - Ικαρία - Σάμος - Πάτμος - Λειψοί, ήταν ο χαμός του υπολιμενάρχη Πάρου, Ανθυποπλοιάρχου Δημήτρη Μάλαμα. Έχασε τη ζωή του το βράδυ της πρόσκρουσης του πλοίου από το άγχος και την πίεση κατά τη διάρκεια συντονισμού της επιχείρησης για τη διάσωση των ναυαγών. Όταν οι πρώτοι ψαράδες - διασώστες του ανακοίνωσαν στον προβλήτα της Πάρου ότι υπάρχουν δεκάδες πνιγμένοι, υπέστη οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Η καρδιά του δεν άντεξε το άγχος, την ένταση και την αγωνία να προβεί σε κάθε ενέργεια προκειμένου να σώσει ανθρώπινες ζωές στα κύματα του Αιγαίου. Ήθελε να σωθούν όλοι, επιβάτες και πλήρωμα. "Θέλω να μην πάει τίποτα στραβά. [...] Θέλω να με κρατάτε ενήμερο λεπτό προς λεπτό, για κάθε ενέργειά σας, για την κατάσταση που επικρατεί και για κάθε ναυαγό που περισυλλέγετε" είχε πει δίνοντας οδηγίες προς τους λιμενικούς και τους ψαράδες. Θέλοντας να μην αφήσει τίποτα στην τύχη, έτρεχε από την Παροικιά μέχρι την Πούντα, όπου είχαν εντοπιστεί οι πρώτοι ναυαγοί, μοιράζοντας ακόμα και κουβέρτες.

Ο Δημήτρης Μάλαμας είχε καταταγεί στο Λιμενικό Σώμα το 1978 και από το 1980 υπηρετούσε στη Λιμενική Αρχή Πάρου.

Κατά τα αποκαλυπτήρια της προτομής του αείμνηστου Ανθυποπλοιάρχου Λ.Σ. Δημήτρη Μάλαμα, στην Πάρο, στις 18 Φεβρουαρίου 2001, ο Υπουργός του τότε Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Χρήστος Παπουτσής, δήλωσε: " Θλίψη και οργή μας προκαλεί το ναυάγιο του ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ, θλίψη για τις ζωές που χάθηκαν και οργή για το ναυτικό ατύχημα. Είναι ημέρα τιμής για το Λιμενικό Σώμα, που απέδειξε ότι είναι πιστό στην αποστολή του να είναι κοντά στον πολίτη και σε άμεση ετοιμότητα για τις ζωές που κινδυνεύουν, αυστηρό στην εφαρμογή των νόμων για την ασφάλεια και την ποιότητα των υπηρεσιών που πρέπει να τηρούνται αυστηρά στην ακτοπλοΐα. Αυτή η προτομή αποτελεί χρέος τιμής για το στέλεχος του Λιμενικού Σώματος, Δημήτρη Μάλαμα, που προσπαθούσε να εκτελέσει τις πάγιες εντολές του Λιμενικού Σώματος που εφαρμόζονται στο σχέδιο έρευνας και διάσωσης, κινητοποιώντας κάθε δυνατό χερσαίο και πλωτό μέσο. Το άγχος, η αγωνία και η αίσθηση ευθύνης στάθηκαν μοιραία για τον Δημήτρη Μάλαμα. Αποτελεί συνέχεια στη μακρά παράδοση του Λιμενικού Σώματος πράξεων αυτοθυσίας κατά την εκτέλεση του καθήκοντος"

-----------------------------------------------------------------------
Τατσάκης Σωτήρης
06 Δεκεμβρίου 2009
Ο Επικελευστής Λ.Σ. Σωτήρης Τατσάκης, ετών 37, τραυματίστηκε θανάσιμα από φορτηγό όχημα, στο οποίο επρόκειτο να διενεργηθεί έλεγχος για τον εντοπισμό τυχόν παρανόμως διακινούμενων αλλοδαπών προς Ιταλία, στην είσοδο του λιμένα Ηγουμενίτσας.

Γεννήθηκε το 1972 στη Φασκομηλιά Θεσπρωτίας και κατετάγη στο Λιμενικό Σώμα το 1997. Υπηρέτησε στη Λιμενική Αρχή Ηγουμενίτσας σε διάφορες θέσεις και στο Κλιμάκιο Ειδικών Αποστολών.

Εκτελούσε το καθήκον του με ζήλο και αυταπάρνηση. Απόδειξη τούτου αποτελεί η αυταπάρνηση της ίδιας του της ζωής. Ο θανάσιμος τραυματισμός τους ήταν αποτέλεσμα της προσπάθειάς του να κάνει όσο καλύτερα μπορούσε τη δουλειά του.





------------------------------------------------------------


Γκούμας Σταύρος
20 Δεκεμβρίου 1981
Ο  ΚΕΛΕΥΣΤΗΣ Λ.Σ. ΓΚΟΥΜΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ (Α.Μ.:1264) εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία ως συνοδός ασφαλείας στο  Ε/Γ-Ο/Γ "ΑΡΙΩΝ" Ν. Μυτιλήνης 22, το οποίο πραγματοποιούσε το δρομολόγιο Πειραιάς-Χάιφα Ισραήλ, μέσω Ρόδου και Λεμεσού, είναι το πρώτο θύμα τρομοκρατικής ενέργειας σε βάρος βαθμοφόρου του Λιμενικού Σώματος. Την αυγή της 20ης Δεκεμβρίου 1981 έξω από το  λιμάνι της Χάιφα, στο  Ε/Γ-Ο/Γ "ΑΡΙΩΝ" Ν.Μ. 22   σημειώθηκε ισχυρότατη έκρηξη από εκρηκτικό μηχανισμό. Η έκρηξη είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του 34χρονου Κ/ΣΤΗ Λ.Σ.  ΓΚΟΥΜΑ Σταύρου, ο οποίος ήταν και το μόνο θύμα από τους επιβαίνοντες του πλοίου, το οποίο καταστράφηκε στη συνέχεια ολοσχερώς εξαιτίας της πυρκαγιάς.
Γεννημένος τον Σεπτέμβριο του 1947 στο Γοργόμυλο Πρεβέζης, προερχόμενος από πολυμελή αγροτική οικογένεια, κατατάχθηκε στο ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΩΜΑ στις 02 / 10 / 1971 ως Λιμενοφύλακας. Ήταν ένας νέος άνθρωπος με αγάπη για τη ζωή και τη θάλασσα, που από πολύ μικρή ηλικία δημιούργησε οικογένεια, και κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για την ευημερία και προστασία  των αγαπημένων του προσώπων. Ο ανωτέρω Κελευστής ΛΣ υπηρέτησε με υποδειγματικό ζήλο και ευσυνειδησία το ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΩΜΑ, προσφέροντας τις υπηρεσίες του και την αφοσίωσή του ακούραστα όπου και αν υπηρέτησε.

----------------------------------------------------

Μακρής Αθανάσιος

   5 Φεβρουαρίου 2013
Ο Κελευστής Λ.Σ. Αθανάσιος Μακρής, εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία ως βοηθός Αξιωματικού Φυλακής στο Κλιμάκιο Ειδικών Αποστολών του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά, στις 2 Ιανουαρίου 2013, τραυματίστηκε βαρύτατα από σφαίρα που προήλθε από εκπυρσοκρότηση όπλου συναδέλφου του.
Για περίπου ένα μήνα έδωσε μάχη για τη ζωή του, ώσπου υπέκυψε στις 5 Φεβρουαρίου 2013, βυθίζοντας στο πένθος τους οικείους του αλλά και σύσσωμο το Λιμενικό Σώμα - Ελληνική Ακτοφυλακή.
Γεννημένος στις 25 Απριλίου 1981 στο Μαρούσι, ο Αθανάσιος Μακρής μεγάλωσε στον Ταύρο, διέμενε στη Γλυφάδα και το Μαρκόπουλο Αττικής και έτρεφε μεγάλη αγάπη για το χωριό του «Πεντάγιοι Δωρίδας».
Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως Έφεδρος Λοχίας Αμφίβιων Καταδρομών με ειδικότητα Κυβερνήτη πλωτών μέσων στο 4° ΕΤΕΘ Σάμου. Κατατάχθηκε στο Λιμενικό Σώμα τον Αύγουστο του 2002, ως δόκιμος Λιμενοφύλακας και μετά την ευδόκιμη αποφοίτηση του από τη Σχολή Λιμενοφυλάκων τοποθετήθηκε, στις 4 Μαρτίου 2003, στο Λιμενικό Σταθμό Γαυρίου Άνδρου. Ένα χρόνο αργότερα και έπειτα από τετράμηνη εκπαίδευση που περάτωσε επιτυχώς στη Μονάδα Υποβρύχιων Αποστολών Λ.Σ., τοποθετήθηκε στο Κλιμάκιο Ειδικών Αποστολών του Κεντρικού Λιμεναρχείου Ραφήνας, οπού και υπηρέτησε για επτά περίπου έτη. Από το Νοέμβριο του 2011 και μέχρι το θλιβερό συμβάν του θανάσιμου τραυματισμού του, υπηρετούσε στο Κλιμάκιο Ειδικών Αποστολών του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά. Ως ελάχιστο φόρο τιμής στον εκλιπόντα Αθανάσιο Μακρή του απονεμήθηκε ο βαθμός του Επικελευστή Λ.Σ., κατόπιν απόφασης του Αρχηγού Λ.Σ.
Οι ιδιαίτερες αρετές, η ευαισθησία και ο πλούσιος ψυχικός κόσμος, του αειμνήστου Αθανάσιου Μακρή, αναδείχθηκαν και από την ενασχόληση του με εθελοντικούς οργανισμούς και φορείς. Υπήρξε ενεργός Εθελοντής στην Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Αττικής, όπως επίσης και ιδρυτικό μέλος της Εθελοντικής Ομάδας Έρευνας και Διάσωσης Παιδιών του φορέα «Χαμόγελο του Παιδιού», στην οποία διακρίθηκε για την συμμετοχή και δράση του. Η εν λόγω ομάδα ως αναγνώριση της πολύτιμης προσφοράς του θανόντος και για να τιμήσει την μνήμη του, μετονομάστηκε σε «Θανάσης Μακρής». Εκτός αυτών, διετέλεσε και επικεφαλής των Κυνοφιλικών Ομάδων της Βασικής Εκπαίδευσης Πιστοποιημένων Έρευνας Σκύλων.
Ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Μοσχάτου - Ταύρου, εις αναγνώριση της εθελοντικής του δράσης και προσφοράς, με απόφαση τους ονόμασαν την Πλατεία που ευρίσκεται εμπρός από το "Πηγάδι Σκαλτσά", επί της Λεωφ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ στον Ταύρο σε: ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΠΙΚΕΛΕΥΣΤΗ Λ.Σ. "ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΚΡΗ" ΘΑΝΟΝΤΑ ΕΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ

2 σχόλια:

Παρακαλούμε για την καλύτερη ανάγνωση, τα σχόλια να γίνονται στην Ελληνική γλώσσα. Υβριστικά και με προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται.